1 - جابر يكي از صحابه نامدار رسول خدا(صلي الله عليه وآله) حديثي را نقل كرده كه ما در مجلس رسول خدا(صلي الله عليه وآله) در باره بهترین و بدترین زنان از نظر پیامبر که در اینجا قسمتی از ان را میاوریم:جابر میگوید در مجلسی با پیامبر نشسته بودیم و

 فضيلت و برتري زنان صحبت مي كرديم، رسول خدا(صلي الله عليه وآله) فرمود: «آيا مي خواهيد كه از بهترين زنان به شما خبر بدهم؟ همه گفتند: بله يا رسول اللّه! حضرت فرمود: «بهترين زنان، زني است زايا و مهربان، كه در خانواده اش پوشيده و باحجاب، عفيف و عزيز باشد، و در برابر شوهرش تسليم، نرم و خوشخو باشد. با آرايش و زينت و نمايش در برابر همسرش ظاهر شود، و در برابر غير شوهرش محفوظ و محصون باشد، و زناني با اين ويژگي آنهايي هستند كه به سخنان همسرش گوش فرامي دهند و فرمان مي برند، و هنگامي كه با او خلوت كند، هرچه بخواهد از او دريغ نكند»^([1]).

2 - حضرت علي(عليه السلام) از رسول خدا(صلي الله عليه وآله) روايت كرده كه آن حضرت فرمود: «بهترين زنان، زن زاياي مهربان است كه هرگاه به او نگاه افگني شادابت كند، و در غيابت حافظ و نگهبانت باشد»^([2]).

بنا بر اين زنان نيكو از منظر رسول خدا(صلي الله عليه وآله) زناني با اين ويژگيها است: 1) زايا، 2) مهربان، 3) مستور و محجوب. 4) عفيف و پاكدامن 5) عزيز و سرافراز در نزد خانواده و كسان خويش، 6) تسليم و نرم خو در برابر شوهر، 7) آراسته و با زينت در مقابل شوهر، 8) محفوظ و محصون در برابر غير شوهر، 9) فرمانبر گفتار شوهر، 10) پذيرايي آنچه كه شوهر در خلوت خواستار است، 11) نگاه به سيماي او مسرت آور باشد، 12) در غياب همسر حافظ و نگهبان او باشد.

ب ـ بدترين        زنان            

خوب ترين زنان در كلام رسول خدا، زناني هستند با ويژگيها و اوصاف دوازده گانه كه ذكر شد، و بدون ترديد بدترين زنان، زناني هستند كه فاقد آن ويژگيها باشد. و رسول خدا(صلي الله عليه وآله) بدترين زنان را چنين معرفي كرده است:

1 ـ رسول خدا(صلي الله عليه وآله) در جمعي از صحابه اش كه جابر نيز حضور داشت و اين حديث را از آن حضرت نقل كرده در معرفي بدترين زن چنين فرموده است: «بدترزين زنان شما، زني است كه در ميان كسانش رام، نرم و مطيع است، و برابر شوهرش، مغرور وگردنفراز (بدترين زنان، زن) نازا و كينه توز است كه در غياب شوهرش از هيچ گونه رفتار زشت جلوه گري و تبرج آميز پروايي ندارد، ولي در برابر شوهرش همانند مركب سركشي است كه حاضر به هيچ گونه بهره زن و شوهري نيست، و زني كه هيچ گونه عذري را از همسرش نمي پذيرد، و از هيچ گونه لغزش او نمي گذرد^([3]).

پس به تعبير رسول خدا(صلي الله عليه وآله) بدترين زنان، زني عقيم، نازا، كينه توز، سركش در برابر شوهر است با داشتن رفتار قبيح خودآرايي و جلوه گري در برابر غير همسر. و متأسفانه امروز زناني با خصلتهاي مذموم وناپسند نسل انسانيّت را تهديد مي كنند، و باعث آلودگي جامعه و از بين رفتن كيان مقدس خانواده مي گردند. و برعكس زناني با ويژگيهاي نيك و پسنديده، باعث رشد و كمال انسانيت و نظام مقدس خانواده مي باشند.

  زن       در آموزه مكتب       نبوي

بنا بر آنچه گذشت به خوبي معلوم گرديد كه زنان در مكتب حياتبخش حضرت محمّد(صلي الله عليه وآله) در تمام عرصه هاي زندگي، از نگاه فكري، فلسفي، حقوقي، فرهنگي، اجتماعي و خانوادگي در جايگاه طبيعي و ارزشهاي اصلي و فطري خويش قرار گرفته اند، جايگاهي كه در اثر افكار و انديشه هاي انحرافي، و سنتهاي ستمبار قبيلوي از بين رفته بود و زنان موجود ذليل، پست و در رديف حيونات قرار گرفته و در حد اموال و اشياء تنزل كرده بود. و حتي در عصر شگوفايي خرد و دانش زناني هستند كه در اثر افراط بيش از حد، منزلت و جايگاه طبيعي و انسانيش را از دست داده و در سراشيبي سقوط و نابودي قرار گرفته اند و نظام مقدس خانواده برباد رفته اند، تا جايي كه در پاره اي از كشورها زن به عنوان ابزار تجارت در خدمت نظام سرمايه داري قرار گرفته اند، و وسيله خوشگذراني مردان، و متاع درامد شركتها قرار گرفته اند، و صنعت سكس و تجارت سفيد را بارور مي سازند. و يا زن در پوشش آزادي و مساوي با مردان مجبورشدند كه كارهاي سخت و جانكاه را در كارخانه ها و مزارع تحمل كنند، و با رنج و عذاب هزينه خود را تأمين نمايند، و يا به تن فروشي تن دهند، و اين چنين زنان هنگامي كه پير و فرسوده مي گردند، مي بينند نه توان كار دارند، و نه كسي سراغش مي آيد، و نه بستگان و فاميل دارند تا از او دلجويي كنند، اين گونه زنان پس از دست دادن نيروي جواني متوجه مي شوند كه همچون كالا از رد افتاده و حتي ارزش كالا بودن خود را نيز از دست داده اند.

از مطالعه اسفبار زنان در گذشته و امروز به خوبي در مي يابيم كه تنها راه نجات زنان، بازگشت به سوي نور و خورشيد شريعت تابناك حضرت محمّد(صلي الله عليه وآله)است كه مي تواند آنان را از گرداب ذلت و خواري و زندگي مرگبار نجات بدهد و به جايگاه طبيعي و انسانيش رهنمون سازد، و زنان امروز، تنها در آموزه هاي شريعت محمّدي(صلي الله عليه وآله) مي توانند جايگاه اصليش را به دست آورند.

 زن        در عصر شگوفايي  دانش                         

زن حتي در عصر شگوفايي خرد و دانش، همچون دوران باستان مظلوم است و به عنوان ابزار و کالاي اقتصادي براي رونق دادن بازار مصرف و تجارت  استفاده مي گردد. ! مکتبهاي مدافع حقوق زنان نتوانسته اند دريچه‌اي به سوي کرامت و عزت براي زن بگشايند. و در اين ميان آنچه كه حضرت محمّد(صلي الله عليه وآله) فراراه زنان گشوده است، تنها راه نجات و طريق اعتدال است كه سبب رشد و رستگاري زن در دنيا و آخرت مي باشد.

رفتارهاي نا مناسب با زنان، همواره اين سؤال را برانگيخته كه چه چيز منشأ رفتار حقارت آميز با زنان  است؟ آيا تفاوت سرشت زن و مرد منشأ چنين رفتاري است؟ و آيا زن در نظام آفرينش  موجود حقير است؟

در آموزه هاي پيامبر اعظم(صلي الله عليه وآله) در سرشت انساني و کرامت ذاتي ميان زن و مرد تفاوتي ديده نمي شود، و هردو به عنوان مخلوق و بنده خداوند صلاحيت يکسان براي رشد و صعود به کمال انساني و قرب الهي را دارند.